Uit de praktijk: De carrière van Piet Jansen
23/04/2020Als medewerker Servicedesk krijg je vragen van leden die ondersteuning nodig hebben om iets tot een goed einde te brengen. Daarbij kom je uiteenlopende en soms bizarre zaken tegen. Verhalen in deze rubriek zijn waargebeurd. Ter bescherming van leden zijn sommige details weggelaten en de namen die gebruikt worden verzonnen.
![](/webfolder/content/volkswagenbus_camping_500x353.jpg)
Eerst vragen en dan doen …..
Piet Jansen, nu 63 jaar oud, kan terugkijken op een lange loopbaan als kraanmachinist. Van jongs af aan is hij, eerst bij het bedrijf waar zijn vader en grootvader ook werkten, begonnen en in de loop van de tijd is hij wel eens van werkgever gewisseld. Hoe dit plaatsvond leest u in dit verhaal over de carrière van Piet.
Hoe het begon
Piet startte als jonge jongen op een klein kraantje bij een bouwbedrijf. Dat was in de jaren ’75-’80. Net als zijn vader en zijn opa werden er zegeltjes gespaard voor het pensioen en kwam hij in aanmerking voor de vakantiebon. Piet werd ook lid van HZC en maakte dankbaar gebruik van de Servicedesk, die hem behulpzaam was bij zijn zegeltjes maar ook bij het controleren van zijn contract. De loonstroken waren abracadabra voor hem, dus Piet stuurde zijn kopie loonstrook naar de Servicedesk van HZC en had daar een begeleidend briefje bij zitten waarop zijn vragen stonden.
Per kerende post (immers email bestond nog niet) kwam er een briefje terug met daarop alle informatie en antwoorden, waarmee Piet uit de voeten kon.
Van opleiding …..
Piet werd ondertussen ouder en zijn vader vroeg hem of hij belangstelling had in het volgen van een opleiding BBL aan het Soma-college tot gediplomeerd machinist. Piet had hier wel oren naar en werd niet alleen door de studiebegeleider bij het Soma bijgestaan, maar kon ook met zijn vragen over de BPV overeenkomst de Servicedesk van HZC bellen.
…. tot sollicitatie
Na afronding van de opleiding was Piet inmiddels 22 jaar oud en ging solliciteren bij een ander bedrijf, want zijn vader zat soms wel erg vaak op zijn huid. Piet wilde het zelf ontdekken en kreeg na een sollicitatiegesprek een proforma contract onder ogen. Dit contract liet hij eerst even checken door de Servicedesk van HZC voordat hij zijn handtekening zette. Hij werd niet alleen geattendeerd op het non-concurrentiebeding, dat wel erg knellend was, maar ook op het foute (lees: te lage) uurloon wat aangeboden werd. Eigenlijk was er wel van alles mis met het contract en met de adviezen die Piet kreeg kon hij zijn keuze maken voor wat hij verder wilde: met deze werkgever opnieuw onderhandelen of op zoek naar een andere, betere, baas.
De volgende poging was succesvoller. Piet kreeg een nieuwe baan en belandde hiermee onder de cao LEO. Piet vroeg zich af of hij er goed aan zou doen zijn opgebouwde pensioen onder te brengen bij het BPL-pensioen, alwaar hij verder ging opbouwen. Ook met deze vraag inzake waardeoverdracht kon hij terecht bij de HZC-Servicedesk.
Piet kreeg een contract voor bepaalde tijd en tegen de tijd dat die bepaalde tijd afliep, kwam de werkgever zeggen dat hij wel met Piet verder wilde en overhandigde hem een nieuw contract, helaas weer voor bepaalde tijd. Dit verhaal bleef zich herhalen.
Piet had in het verleden wel eens gehoord van de Flexwet, de WWZ en zou later nog gaan horen over de WAB. Allemaal wettelijke regelingen die op enig moment golden en binnen die wettelijke regelingen had je diverse (on)mogelijkheden over hoe vaak die werkgever nu eigenlijk zo’n contract voor bepaalde tijd mocht aanbieden.
HZC-Servicedesk
Piet besloot daarom de HZC-Servicedesk te bellen om antwoord te krijgen op zijn vragen. Omdat Piet in de jaren daarna ook wat ouder werd, vroeg hij zich af op hoeveel vrije dagen hij nu eigenlijk recht had, want als je de baas mocht geloven, dan bleef dat bij 25 dagen per jaar. En hoe zit het met al die overuren eigenlijk? Ze worden maar in een pot gestopt waarover de werkgever beschikt. En zijn vakantiegeld werd nogal onregelmatig betaald. Piet had begrepen dat hij recht had op ATV-dagen en inmiddels wilde hij wel eens weten hoe het nu eigenlijk zit, want de ene collega zegt dit en de neef op de verjaardag onlangs had juist weer heel andere informatie voor Piet. Dus Piet belde met de Servicedesk, had inmiddels email, stuurde zijn loonstrook en zijn contract op en liet zich uitgebreid door de Servicedesk informeren over zijn rechten in relatie tot zijn baan en de toepasselijke cao.
Andere baan
Nu, je raadt het al, Piet vond het niet leuk te merken dat hij al die jaren tekort was gedaan. Lange dagen maken, geen of weinig reisuren krijgen en blijkbaar had ie veel meer vrij kunnen nemen dan wat er nu toegekend was. Piet besloot een andere baan te zoeken. Hij checkte nog even bij de Servicedesk hoe hij moest opzeggen, waar hij op moest letten, welke regels en plichten hij in acht moest nemen en welke rechten hij had. Piet had het voor elkaar. Hij begon 2 maanden later fris en fruitig bij een ander bedrijf en kon daar zich ontwikkelen en opklimmen tot assistent-uitvoerder.
Incorrecte eindafrekening
Nu had Piet gehoopt op een correcte eindafrekening van de ex-werkgever, maar die bleef uit. Piet werd boos en belde de Servicedesk. Met hem werd besproken wat zijn mogelijkheden waren en hij koos ervoor te laten vorderen. De benodigde informatie werd aan de Servicedesk geleverd en zij maakten een vorderingsberekening. Via de rayonbestuurder werd dit met Piet besproken en bij de werkgever onder de aandacht gebracht. Er waren wat hobbels te nemen, maar uiteindelijk heeft Piet nog betaald gekregen waar hij recht op had en wat niet inmiddels was verjaard.
Vervroegd pensioen
Piet was gelukkig tijdig teruggekeerd naar een nieuwe werkgever, wederom onder de bouw-cao. Hij werkte hier nog een flink aantal jaren en toen begon zijn vrouw steeds vaker hardop te dromen over het maken van mooie reizen met de caravan. Piet kreeg er ook wel oren naar, het dagelijks vroeg op trok hem steeds minder. Maar hoe dan verder? Piet belde de Servicedesk en kreeg daar alle informatie, inclusief voorbeeldberekeningen over wat hij met zijn pensioen kon doen om dit vervroegd te laten ingaan. Het bedrag was buiten verwachting hoger dan hij had durven dromen. Wel moest Piet rekening houden met zijn wat lagere ouderdomspensioen naast de AOW, hij werd er door de Servicedesk op geattendeerd dat hij zijn huidige en toekomstige uitgaven eens goed moest onderzoeken om te weten of het financieel haalbaar zou zijn om zijn pensioen vervroegd te laten ingaan en door het advies van de Servicedesk is Piet ook nog naar de hypotheeknemende bank getogen en heeft zich laten voorrekenen of hij niet later in de problemen zou komen wanneer de hypotheek af zou lopen, terwijl deze nog niet helemaal afgelost is.
In de wetenschap dat hij zijn contacten met de ex-collega’s en de branche niet zou verliezen, de mede machinisten ook zou kunnen blijven ontmoeten op ledenvergaderingen en filmavonden, besloot Piet dat het welletjes was. Hij weet dat hij, mocht hij toch weer wat willen klussen tijdens zijn pensioen, vragen heeft over de belastingdruk en het pensioen en de AOW gewoon bij de Servicedesk terecht kan.
Wij wensen Piet met zijn vrouw een fijne tijd toe in goede gezondheid en hopen hem spoedig weer op een ledenvergadering tegen te komen.
Heeft u vragen naar aanleiding van dit artikel? Neem dan contact op met de HZC Servicedesk via 030-6006070 of mail naar servicedesk@hzc.nl