Even de LMB uitzetten… Een verhaal uit de praktijk

Doe ik even…

Hennie was altijd goedgemutst en vriendelijk naar iedereen. Al 25 jaar deed hij zijn werk op een mobiele telescoopkraan en werd hij met kraan verhuurd voor allerlei klussen. Hij vond het geweldig om in de verhuur te werken; iedere dag, iedere week was anders. En soms stond hij een maand lang bij dezelfde klant. Dat vond hij ook prima voor de afwisseling. Hennie kon, volgens hemzelf, lezen en schrijven met zijn kraan. Hij wist precies wat er mogelijk en onmogelijk was. Hij schepte graag een beetje op met zijn ervaring, maar omdat hij altijd vrolijk en vriendelijk was, vond niemand dat  erg.
Hennie was een graag geziene gast bij klanten en regelmatig werd er om hem gevraagd. Vooral omdat hij altijd net dat extraatje deed om de klant tevreden te houden. Het was dan ook niet vreemd  toen Hennie door een klant gevraagd werd een last te verplaatsen die in de weg stond. Hij was eigenlijk voor iets anders ingehuurd, maar volgens de principes van Hennie was de klant koning. Dus  deed hij wat er gevraagd werd. Hij dacht dat doe ik even en daarna ga ik lunchen, maar dat liep net even anders dan gepland.

Ondersteboven

De klant had aangegeven waar de last naar toe moest, dus Hennie liet de last aanslaan en hees de lading over alle obstakels heen naar de gewenste plek. Alleen, hij kon er niet bij. Hij kon met zijn  kraan niet ver genoeg reiken. Het scheelde bijna niets, maar het lukte nét niet. Klantvriendelijk als Hennie was, dacht hij in oplossingen. En zijn oplossing was de Last Moment Beveiliging (LMB) uitzetten.
Volgens Hennie kon dat wel even, hij wist tenslotte precies wat hij wel en niet met zijn kraan kon. Dus zette hij de LMB uit en begon overnieuw met het hijsen van de last. Door het uitschakelen van de LMB kon hij net iets verder reiken en kwam de last boven de gewenste locatie te hangen. Maar net toen Hennie de last wilde laten zakken ging het mis. Voor hij het wist lag hij ondersteboven. En niet alleen hij, maar zijn kraan ook. Een beetje versuft van schrik klom Hennie uit zijn kraan en overzag de ellende. De last lag verspreid over het terrein en was fors beschadigd. Ook zijn kraan was er niet heelhuids vanaf gekomen. Hij was terecht gekomen op een grote stapel materiaal en ook die was onbruikbaar geworden. In korte tijd waren er allerlei mensen op het kabaal afgekomen en iedereen reageerde geschokt. Ook de klant was geschrokken en vroeg Hennie mee te lopen naar kantoor. Daar kreeg hij te horen dat de klant na wilde denken en overleggen wat er nu moest gebeuren en stuurde Hennie naar huis.

Op het matje

Nog diezelfde dag werd Hennie door zijn eigen werkgever op het matje geroepen. Ten overstaan van zijn directeur en het hoofd Veiligheid werd hem gevraagd wat er was gebeurd. In zijn eigen woorden vertelde Hennie het verhaal. Hij verzweeg niet dat hij de LMB had uitgezegd, maar bagatelliseerde dit door erbij te zeggen dat hij dat vaker deed en het nog nooit problemen had gegeven. Na zijn relaas werd hij de kamer uitgestuurd, hij moest wachten op de gang. Het geduld van Hennie werd aardig op de proef gesteld. Na 20 minuten wachten zag hij het hoofd van de HR-afdeling de kamer binnengaan en weer gebeurde er een tijd niets. Na bijna een uur wachten werd hij weer naar binnen geroepen en nam zijn directeur het woord. Hij had de veiligheidsregels aan zijn laars gelapt, zichzelf en anderen in gevaar gebracht, schade toegebracht bij de klant en schade toegebracht aan zijn machine. De klant wilde hem niet meer op het terrein hebben en het voorval zou ook binnen de kortste keren bij andere klanten bekend zijn. Het bedrijf wilde en kon hem door zijn roekeloze gedrag niet in dienst houden. Hennie werd op staande voet ontslagen.

Nooit meer doen

Geschokt stapte Hennie in zijn auto. Deze had hij niet zien aankomen. Zittend in zijn auto nam hij contact op met HZC, hij realiseerde zich dat hij hulp nodig had. Hij had al eerder met één van de
rayonbestuurders te maken gehad en gelukkig had hij het nummer nog. Hij belde rechtstreeks met de rayonbestuurder en legde uit wat er was gebeurd. De rayonbestuurder legde uit dat dit grote gevolgen kon hebben. Niet alleen had hij per direct geen baan en dus geen loon meer, maar hij kon ook aansprakelijk gesteld worden voor de schade omdat er sprake was van roekeloosheid.

Afgesproken

werd dat de rayonbestuurder contact opnam met de directeur om te polsen hoe ernstig zij alles vonden. ‘s Avonds werd Hennie teruggebeld door de rayonbestuurder. Die had de directeur gesproken en de
directeur was vooral geschrokken van het gedrag van Hennie. Hij was wel opgelucht dat er ‘slechts schade’ was en er geen persoonlijke ongelukken waren gebeurd. En na een lang gesprek had de directeur met zijn hand over zijn hart gestreken en gezegd dat hij geen schade zou verhalen op Hennie. Maar het ontslag op staande voet bleef. Hennie barstte in tranen uit. Hij realiseerde zich dat hij ontzettend dom had gehandeld en was dankbaar dat het niet erger werd dan het al was. Opgelucht bedankte hij de rayonbestuurder waarop die antwoordde: “Er is maar één manier waarop je echt dankbaarheid kunt tonen en dat is door te beloven nooit meer zo roekeloos te handelen.” Met zijn hand op zijn hart beloofde Hennie dat. Een week later liet hij weten een andere baan te hebben gevonden. In zijn sollicitatiegesprek had hij eerlijk verteld waarom hij zonder werk zat en zijn belofte herhaald. De nieuwe werkgever geloofde hem op zijn woord en had benadrukt dat Hennie alleen maar veilig moest werken en anders niet. Die heeft hij goed in zijn
oren geknoopt.

Als rayonbestuurder begeleid je leden die ondersteuning nodig hebben om iets tot een goed einde te brengen. Daarbij kom je de meest uiteenlopende en soms bizarre zaken tegen. Verhalen in deze rubriek zijn waargebeurd. Ter bescherming van leden zijn sommige details weggelaten en de namen die gebruikt worden verzonnen.

Dit artikel is ook verschenen in het HZC Vakblad 4-2025

Heb je vragen naar aanleiding van dit artikel? Neem dan contact op met de Servicedesk. Dit kan via 030-6006070 of per mail aan servicedesk@hzc.nl .

Lees ook het artikel Ontslag op staande voet